Wnory-Wypychy

Wnory-Wypychy łączą dwie różne warstwy historii: dawną wieś szlachecką oraz starszy zespół archeologiczny nad Rokitnicą. W 1827 r. osada liczyła 24 domy i 112 mieszkańców. Słownik geograficzny zaliczał ją do okolicy Wnory, obok Kużelów, Pażoch, Starych Wnorów i Wand. Nie oznacza to wspólnej daty założenia wszystkich tych wsi.

Najważniejszym miejscowym dziedzictwem jest grodzisko z sąsiednią osadą podgrodową i cmentarzyskiem. Zespół badał i opisywał Zygmunt Gloger już w XIX w. W 1974 r. Muzeum Okręgowe w Białymstoku oraz Instytut Historii Kultury Materialnej przeprowadziły sondaże grodziska. Publikacja wyników przypomina także inspekcję Jerzego Antoniewicza z 1951 r. i pozyskany wówczas żelazny grot. Nie należy z tej archeologii wyprowadzać nieudokumentowanej ciągłości konkretnej rodziny lub wsi.

W spisie z 30 września 1921 r. zapisano 172 mieszkańców oraz 30 budynków przeznaczonych na mieszkanie.