Stare Kostry

Miejscowość wiąże się z późnośredniowiecznym osadnictwem Kostrów herbu Rawicz. W 1528 roku zapisano szlachtę z Kostrów, ale dopiero późniejsze podziały wyraźnie odróżniały Starą Wieś od sąsiednich działów. Określenie Stare utrwaliło się wraz z rozwojem całej okolicy, nie oznacza więc odrębnej nowożytnej lokacji.

W XIX wieku współistniały gospodarstwa drobnoszlacheckie i chłopskie. Spis 1921 roku wykazał 31 budynków mieszkalnych i 142 osoby. W latach dwudziestych powstała szkoła powszechna; jej rozwój w następnym dziesięcioleciu wiązał się również z przejmowaniem uczniów z pobliskich wsi. Stare Kostry pełniły dzięki temu lokalną funkcję oświatową.