Średnica-Jakubowięta

Plan rozwoju miejscowości łączy dzieje Średnicy-Jakubowiąt z podziałami starszej majętności Średnica. Przywołuje rozstrzygnięcie Aleksandra Jagiellończyka z 20 maja 1498 r., dotyczące praw do trzech części dóbr członków rodziny Brzosków. Nie jest to jednak osobny akt lokacji dzisiejszych Jakubowiąt. Późniejsze przypisanie jednej części konkretnemu przodkowi przedstawiono w planie jako przypuszczenie, którego tutaj nie zamieniono w pewnik. W spisie z 30 września 1921 r. Średnica-Jakubowięta miała 24 budynki mieszkalne, jeden inny zamieszkany i 156 mieszkańców. Sąsiednie Maćkowięta i Pawłowięta figurują w odrębnych wierszach. W okresie międzywojennym przeprowadzano porządkowanie gruntów: opis pierworysu z 1938 r. odsyła do orzeczenia starosty z 17 grudnia 1937 r. Osobna jednostka archiwalna zawiera akta techniczne scalenia z 1938 r., prowadzone przez mierniczego Tadeusza Woltera. Katalog potwierdza postępowanie, lecz bez odczytu planu nie można odtworzyć nowego układu działek.