Siennica-Święchy

Siennica-Święchy była jedną z większych osad dawnej okolicy Sienice. W 1827 roku liczyła 15 domów i 78 mieszkańców, a pod koniec XIX wieku dziesięć domów i 93 osoby. Słownik geograficzny odnotowuje tu także młyn. Tych danych nie należy łączyć z Zarębami-Święchami, które są odrębną miejscowością.

Archiwum Państwowe przechowuje akta z lat 1866-1888 dotyczące urządzenia chłopów w Siennicy-Święchach. Tytuł jednostki wskazuje związki wsi z prywatną własnością Sokołowskich. Jest to konkretne świadectwo przemian stosunków ziemskich po uwłaszczeniu, ale bez lektury całych akt nie można odtworzyć podziału każdego gospodarstwa.

W 1921 roku wieś miała 16 budynków mieszkalnych i 105 mieszkańców. Zestawienie to pokazuje osadę rozwijającą się liczebnie w długim XIX wieku, przy zmieniającej się liczbie budynków. Nie pozwala jednak samo wyjaśnić przyczyn tych zmian.