Lubowicz Wielki

Piętnastowieczne dzieje Lubowicza łączą się z transakcjami między rodziną z Czachów a braćmi z Gąsiorowa. W następnych pokoleniach wyodrębnili się Lubowiccy i Kuczyńscy. Wielki Lubowicz należy odróżniać od sąsiednich Byziów i Kątów: wspólny pierwszy człon nazwy nie oznacza wspólnego przebiegu wszystkich wydarzeń.

W XIX wieku obok działów drobnoszlacheckich istniały tu gospodarstwa chłopskie, a miejscowa szkoła ma wzmianki sięgające pierwszej połowy stulecia. W 1921 roku wieś obejmowała 33 budynki mieszkalne i 252 osoby; folwark zapisano oddzielnie, z dwoma budynkami i 53 mieszkańcami. Szkoła funkcjonowała również w międzywojniu, zanim jej działalność powiązano z Kuczynem.