Jabłoń-Markowięta

Jabłoń-Markowięta była jedną z odrębnych osad drobnoszlacheckich skupionych pod wspólną nazwą Jabłoń. Dziewiętnastowieczny Słownik geograficzny przywołuje 1581 rok jako świadectwo jej istnienia. Nie jest to równoznaczne z datą założenia miejscowości. Wieś funkcjonowała w powiecie mazowieckim, w gminie Piekuty i parafii Jabłoń.

W 1827 roku naliczono szesnaście domów i 87 mieszkańców. Późniejszy opis wykazuje czternaście domów i 158 mórg ziemi, co pozwala zobaczyć skalę tej małej osady rolniczej. W spisie z 1921 roku zapisano trzynaście budynków mieszkalnych i 77 osób: 38 mężczyzn oraz 39 kobiet. Wszyscy zadeklarowali wyznanie rzymskokatolickie i narodowość polską. Zestawienie pokazuje utrzymywanie się niewielkiego rozmiaru wsi, ale nie wyjaśnia przyczyn zmian ludności ani nie dowodzi ciągłości poszczególnych rodzin.