Grodzkie Szczepanowięta

Grodzkie Szczepanowięta wyodrębniły się z większej dziedziny Grodzkich. W rejestrze podatkowym z 1580 r. nie opisano jeszcze bezspornie samodzielnej wsi: Walenty, syn Michała Grodzkiego, płacił podatek od ziemi w Grodzkiem oraz od ośmiowłókowego działu Szczepanowskiego. Rozróżnienie to jest ważne, ponieważ późniejsza nazwa miejscowości nie oznacza, że już wówczas funkcjonowała ona w dzisiejszej postaci.

Osada rozwinęła się jako wieś drobnoszlachecka. Z rodziną Grodzkich wiązały się liczne urzędy ziemskie, lecz nie wszystkie biografie można ściśle przypisać tej właśnie części ich posiadłości. W 1827 r. Szczepanowięta liczyły trzynaście domów i 81 mieszkańców. Zestawienie z 1891 r. wymienia siedemnastu gospodarzy pochodzenia szlacheckiego i około stu hektarów ziemi.

W spisie z 30 września 1921 r. zapisano 87 mieszkańców oraz 15 budynków przeznaczonych na mieszkanie.