Dąbrówka Kościelna

Parafia i miejscowe zaplecze

Historia Dąbrówki nie sprowadza się do pojedynczego kościoła. Była ona ośrodkiem skupiającym funkcje religijne, szkolne, opiekuńcze i gospodarcze. Słownik geograficzny w haśle z XIX wieku rozróżniał szlachecką Dąbrówkę Kościelną oraz włościańską Dąbrówkę Małą. Odnotował szkołę i dom schronienia dla osób starych oraz z niepełnosprawnościami. Osobno opisał folwark: 316 mórg, w tym 256 mórg gruntów ornych i ogrodów, 27 łąk, 14 lasu oraz 19 nieużytków i placów. Przy wsi wymienił osiemnaście osad i 110 mórg ziemi. Te dawne kategorie własnościowe pomagają zrozumieć złożoność miejscowości; nie są opisem dzisiejszych granic ani aktualnego użytkowania gruntów.

Diecezja łomżyńska wiąże początki parafii św. Anny z 1529 r. i fundacją Szepietowskich oraz Wojnów. Daty tej nie należy uznawać za moment założenia wsi. W późniejszym słownikowym uzupełnieniu potwierdzono także szesnastowieczne używanie nazwy Wojny-Dąbrówka. Dzisiejszą murowaną świątynię GOK datuje na 1875 r., wskazując projekt Leandra Jana Marconiego oraz datki parafian i Aleksandra Kierznowskiego z Wawrzyńców.

Wieś w pierwszym spisie

30 września 1921 r. wieś liczyła 397 osób: 181 mężczyzn i 216 kobiet. Spisano 65 budynków mieszkalnych oraz jeden inny zamieszkany. Mieszkańcy deklarowali wyznanie rzymskokatolickie, prawosławne i mojżeszowe; ostatnia grupa liczyła 55 osób. Folwark stanowił osobny wiersz: trzy budynki i 59 mieszkańców. Nie należy dodawać tych danych do współczesnej liczby ludności bez zbadania zmian terytorialnych, ale sam rozdział dobrze pokazuje istnienie obok siebie wsi i gospodarstwa majątkowego.